De opkomst en ondergang van de Dinosauriërs |  |
De dinosauriërs kwamen op in het Trias. Ze verschenen op het moment dat de continenten waren verenigd in het supercontinent Pangea. Ze konden zich daardoor verspreiden over alle continenten. Zo kon geen rivaliserende groep opkomen in door zeeën geïsoleerde populaties.
Een belangrijke vernieuwing binnen de groep van de dinosauriërs was de stand van de poten onder het lichaam. Hun opgerichte gang had mechanische voordelen die een snelle voortbeweging en een grote toename in gewicht mogelijk maakte. Hun grote afmetingen betekende veiligheid en een gunstigere warmtehuishouding (constante hoge lichaamstemperatuur). Dinosauriërs werden wereldwijd dominant. Ze waren gedurende meer dan 150 miljoen jaar dé belangrijkste groep gewervelde dieren op aarde.
Aan het eind van het Krijt, 65 miljoen jaar geleden, stierven de eens zo succesvolle dinosauriërs uit. Ze stierven waarschijnlijk uit door een meteorietinslag. De bewijzen voor deze inslag zijn nu nog te vinden bij Yucatan, in Mexico. Hier is de krater die de meteoriet heeft geslagen nog zichtbaar. De meteorietinslag had tot gevolg dat de atmosfeer heel heet werd. Hierdoor vlogen bomen in brand en kwamen de meeste Dinos in de vlammen om.
Hierna werd het koud op aarde: Grote stofwolken verspreiden zich door de atmosfeer en onttrokken de aarde aan het zonlicht.Door de kou stierf ook weer een groot aantal diersoorten uit.
Toen de stofwolk was weggetrokken, zagen de aarde en het leven er heel anders uit: De Dinosauriërs waren verdwenen en de zoogdieren, die aan de ramp ontkomen waren doordat ze voornamelijk in holen leefden, gingen de vrijgekomen plaatsen innemen.